Een verslag van Nannie van den Eijnden

“Verhalen zitten overal. Het schrijven, vertellen en delen van verhalen is als op reis gaan. Je brengt jezelf mee met een open hart en laat je meevoeren, raken en ver­rijken,” leidt Linde ten Broek op 29 november haar workshop voor het LP-Café in. We gingen met haar vraag op reis en maakten een innerlijke tocht langs onze opdrachtgevers en herinneringen, daalden af in onszelf en haalden op wat ons had geraakt in het werken met de levensverhalen van anderen.

Wat ik al had geleerd als loopbaanbegeleider bleek ook nu van toepassing te zijn: de wet van de aantrekkingskracht is aan het werk en je krijgt precies die opdrachten op je weg die naadloos aansluiten bij je eigen levensthema’s en wat je hebt te helen in jezelf.

Al vrij snel herinnerde ik mij bij deze oefening van Linde een verhaal dat ik had opgeschreven voor een vrouw die zich niet thuis voelde in het gezin waar ze was geboren. Ze had het gevoel dat ze er niet bij hoorde en niet was erkend door haar vader, vanaf haar geboorte al niet. Hij had liever een jongen gewild. Het eerste wat ze vertelde over haar familiegeschiedenis was dat haar ouders elkaar hadden leren kennen in een weeshuis. Deze vrouw was ondernemend, had veel levenskracht en had zich vanaf haar vroegste jeugd onafhankelijk opgesteld en alles alleen leren doen om haar gevoel van niet welkom zijn en haar overlevingsangst te overwinnen.

Ik herkende in haar verhaal mijn eigen thema van ontheemd voelen in m’n gezin van herkomst, net als het lelijke jonge eendje in het sprookje van Hans Christian Andersen. Van ontdekken wie ik ben en leren m’n plek in te nemen op aarde. Van jongsafaan zelfstandig zijn en alles zelf willen doen. Mijn oma is als jong meisje in een weeshuis terecht gekomen, samen met haar zusjes en ik herkende in het verhaal van mijn klant mijn eigen familielijn en wat daarin is gebeurd. Ik voelde me thuis bij mijn opdrachtgever en heel welkom, iedere keer weer. In het contact met haar en met mezelf voelde ik me door haar ontvangen, begrepen, erkend en gezien. We hadden aan een half woord genoeg, herkenden de innerlijke drang naar vrijheid, zelfstandigheid en onafhankelijkheid en deelden vaak dezelfde kijk op zaken en op het leven.

Tijdens het uitwisselen van deze ervaringen met twee professionele levensverhalen­collega’s werd mijn thema opnieuw duidelijk: ik ga met mijn aandacht snel naar de ander en mag meer ruimte maken voor mezelf om mijn plek in te nemen en gevoelens te delen.

Wat van generatie op generatie wordt doorgeven blijft mij fascineren. In levensverhalen ­liggen de sleutels naar het vinden van je essentie en je eigen bezielde weg. Als je je verhaal vertelt en doorgeeft en je leven leeft zoals dat voor jou is bedoeld, inspireer je anderen om hetzelfde te doen.

Open je hart en lééf, vleugelvrij!

♥ Nannie ♥
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s